ผู้เขียน หัวข้อ: เวลานั่งภาวนนาเเล้ว จิตฟุ้งซ่าน จะทำอย่างไรดีครับ  (อ่าน 1982 ครั้ง)

ออฟไลน์ nigpo

  • ผลบุญ.ดอทคอม
  • *
  • กระทู้: 8
    • ดูรายละเอียด
ปกติผมจะนั่งสมาธิก่อนนอน ประมาณ 4 ทุ่ม 5ทุ่ม เวลานั่งผมก็กำหนดลมหายใจเเต่ มันฟุ้งซ่านไปคิดเรื่องอื่นควรทำเช่นไรดีครับ
เพราะผมต้องใช้ประโยชน์จากสมาธิมาก จึงขอวอนผุ้รู้ช่วยชี้เเจ้งด้วยครับ :-X





ออฟไลน์ CHAMPI0N

  • ผลบุญ.ดอทคอม
  • *
  • กระทู้: 54
    • ดูรายละเอียด
เหมือนผมเลยนั่งตอน ประมาณ 4-5 ทุ่ม แต่ผมสามารถระงับความคิดที่เข้ามาได้เป็นครั้งคราว




ออฟไลน์ สายธรรม สายธาร

  • ผลบุญ.ดอทคอม
  • *
  • กระทู้: 388
  • เพราะมีภพ จึงมีชาติ ชรา และ มรณะ
    • ดูรายละเอียด
--- เขาไม่ใช่เรา จิตรที่คิดเราสั่งให้เขาหยุดไม่ได้ครับ แต่เราเป็นคุณผู้ชมได้ครับ  เราห้ามเเสดงเอง เพราะถ้าหลงไปแสดงเองนั่น ก่อภพ ก่อชาติต่อ เพราะมีภพ จึงมีชาติ ชรา และ มรณะ ที่สำคัญนั่น คือสัญญา สัญาที่คอยย้ำเตือนเรา พอจิตรเราสงบได้ที่ เขาจะมาย้ำให้คิดถึงเป็นฉากๆ ให้เราดู เฉยๆ
--- ที่สัญญาเขาผุดขึ้นมานั้น  เพื่อเป็นสิ่งที่รบกวนเวลาเราปฏิบัติก็ได้  หรือ ถ้าคิดอีกประการ   คือเขาแสดงตัวตนที่เเท้จริงให้เราเห็น
คือ เราบังคับเขาไม่ได้  เราก็เพียงพิจารณาไคร่ครวญ   สิ่งนี้เกิดขึ้น  เเป็ปเดียว  ความคิด  หรือสภาวะนี้  นี้ดับไปต่อหน้าต่อตา แล้ว
จิตรก็หยิบยกเอาสัญญาอื่นๆ   ขึ้นมาเเทนที่  แต่ที่เราควรพิจารณา  คือ เห็นความไม่เที่ยง ความดับเป็นฉากๆ  เพราะมีอนัตตาบังคับอยู่ครับ ดูให้เห็นเหมือนเราเห็นนก  ที่บินผ่านไป หรือเหมือนรถที่วิ่งผ่านไป  เราก็นั่งดูมันเป็นไป อยู่ในวิหารธรรมของเรา คือลมครับ อย่าลืมหลงในลม ที่เป็นธรรมชาติ --- 



*** ภิกษุ ทั้งหลาย  เธอทั้งหลายจงเพียรเผากิเลส  อย่าได้เป็นผู้ประมาท อย่าเป็นผู้ที่ต้องร้อนใจ  ในภายหลังเลย
*** พุทธวัจน แห่งองค์พระตถาคต

ออฟไลน์ ลูกท้อสวรรค์

  • ผลบุญ.ดอทคอม
  • *
  • กระทู้: 23
    • ดูรายละเอียด
--- เขาไม่ใช่เรา จิตรที่คิดเราสั่งให้เขาหยุดไม่ได้ครับ แต่เราเป็นคุณผู้ชมได้ครับ  เราห้ามเเสดงเอง เพราะถ้าหลงไปแสดงเองนั่น ก่อภพ ก่อชาติต่อ เพราะมีภพ จึงมีชาติ ชรา และ มรณะ ที่สำคัญนั่น คือสัญญา สัญาที่คอยย้ำเตือนเรา พอจิตรเราสงบได้ที่ เขาจะมาย้ำให้คิดถึงเป็นฉากๆ ให้เราดู เฉยๆ
--- ที่สัญญาเขาผุดขึ้นมานั้น  เพื่อเป็นสิ่งที่รบกวนเวลาเราปฏิบัติก็ได้  หรือ ถ้าคิดอีกประการ   คือเขาแสดงตัวตนที่เเท้จริงให้เราเห็น
คือ เราบังคับเขาไม่ได้  เราก็เพียงพิจารณาไคร่ครวญ   สิ่งนี้เกิดขึ้น  เเป็ปเดียว  ความคิด  หรือสภาวะนี้  นี้ดับไปต่อหน้าต่อตา แล้ว
จิตรก็หยิบยกเอาสัญญาอื่นๆ   ขึ้นมาเเทนที่  แต่ที่เราควรพิจารณา  คือ เห็นความไม่เที่ยง ความดับเป็นฉากๆ  เพราะมีอนัตตาบังคับอยู่ครับ ดูให้เห็นเหมือนเราเห็นนก  ที่บินผ่านไป หรือเหมือนรถที่วิ่งผ่านไป  เราก็นั่งดูมันเป็นไป อยู่ในวิหารธรรมของเรา คือลมครับ อย่าลืมหลงในลม ที่เป็นธรรมชาติ --- 


สาธุ ดูจิตไปน่ะครับ บางครั้งเป็นเรื่องของกายด้วยครับ ออกกำลังกายด้วยครับ นั่งก็นั่งบ่อยๆให้กายชิน สำคัญอยู่ที่ใจครับ




ออฟไลน์ แม่ทัพสวรรค์-Jee Yong(^.)

  • >ชมรมท้าวเวสสุวรรณ<
  • *****
  • กระทู้: 1621
  • <(ของจริง ต้องหมั่นทำ)<>Practice makes perfect.
    • ดูรายละเอียด
อันดับแรก...ไม่ต้องคาดหวัง (เพราะรู้อยู่แล้วว่าได้รับประโยชน์แน่ๆ)

การที่จิตจะเป็นสมาธินั้น มิใช่ว่า ทำสมาธิทุกครั้งแล้วจิตจะเป็นสมาธิ สงบนิ่งนะครับ ไม่แน่เสมอไป
บางวันก็สงบดี แหม...อยากนั่งต่อ แต่หมดเวลาซะก่อน บางวันฟุ้งซ่านแต่หัววันเลย เมื่อนั่งก็ฟุ้งอีก
หน้าที่ของเรา มีเพียง...ให้ทำทุกวัน แนะนำว่า
"ขยันก็ทำ ขี้เกียจก็ทำ ฝนตกก็ทำ ฝนไม่ตกก็ทำ ทำทุกวัน ทำไปจนกว่าไม่หายใจ"

อันดับต่อไป...เมื่อจิตฟุ้ง เราก็ดึงกลับมาที่ฐานจิต มันฟุ้งอีกก็ดึงกลับอีก ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ
เมื่อกำลังสมาธิดีขึ้น ก็จะอยู่กับฐานจิตได้นานขึ้นนะครับ

หากฟุ้งมากๆๆๆ เลิกนั่ง(ชั่วคราว) เปลี่ยนไปทำกิจกรรมอย่างอื่น เช่น ออกไปเดินเล่น,
ไปสูดอากาศเย็นๆ สดชื่นของค่ำคืนอันมืดมิด,ลุกขึ้นมองท้องฟ้า เป็นต้น แล้วกลับมานั่งต่อ

ก่อนทำการฝึกสมาธินั้น ควรตรวจสอบของใกล้ๆ ตัวก่อน เช่น ใส่เสื้อผ้าสบายๆ ไม่รัดแน่นเกินไป,
หลังกินข้าวแล้วไม่ควรทำทันที ควรเว้นไปสัก 1.5-2 ชั่วโมง,และถ้าอาบน้ำแล้ว ทำสมาธิต่อ
จิตใจจะเบาสบายๆ มากๆ เลยครับ ... บางสิ่งบางอย่างก็เส้นผมบังภูเขา ควรพิจารณาดูนะครับ

อุ้ย!!! ลืมตัว กราบขออนุญาตท่านเจ้าสำนักด้วยนะครับ...บังเอิญ!!! เผลอตอบไปนะครับ



ในการสร้างพระหรือทำเพื่อพระศาสนานั้น คนที่ริเริ่มที่จะทำ แม้ไม่มีเงินสักบาท แต่ถ้าเธอมีจิตที่จะทำเพื่อพระศาสนาแล้ว เธอไม่ต้องกลัวนะถึงเวลาก็จะมีคนมาร่วมทำกับเธอเอง เธอไม่จำเป็นต้องไปเรี่ยไรกับใครนะ ขอแค่เธอรักษากำลังใจที่จะทำให้สำเร็จก็พอ เพราะคนที่ริเริ่มที่จะทำนั้นจะต้องพบกับอุปสรรคต่างๆ มากมาย!!!

ออฟไลน์ rada

  • >ชมรมท้าวเวสสุวรรณ<
  • *****
  • กระทู้: 196
    • ดูรายละเอียด
อันดับแรก...ไม่ต้องคาดหวัง (เพราะรู้อยู่แล้วว่าได้รับประโยชน์แน่ๆ)

การที่จิตจะเป็นสมาธินั้น มิใช่ว่า ทำสมาธิทุกครั้งแล้วจิตจะเป็นสมาธิ สงบนิ่งนะครับ ไม่แน่เสมอไป
บางวันก็สงบดี แหม...อยากนั่งต่อ แต่หมดเวลาซะก่อน บางวันฟุ้งซ่านแต่หัววันเลย เมื่อนั่งก็ฟุ้งอีก
หน้าที่ของเรา มีเพียง...ให้ทำทุกวัน แนะนำว่า
"ขยันก็ทำ ขี้เกียจก็ทำ ฝนตกก็ทำ ฝนไม่ตกก็ทำ ทำทุกวัน ทำไปจนกว่าไม่หายใจ"

อันดับต่อไป...เมื่อจิตฟุ้ง เราก็ดึงกลับมาที่ฐานจิต มันฟุ้งอีกก็ดึงกลับอีก ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ
เมื่อกำลังสมาธิดีขึ้น ก็จะอยู่กับฐานจิตได้นานขึ้นนะครับ

หากฟุ้งมากๆๆๆ เลิกนั่ง(ชั่วคราว) เปลี่ยนไปทำกิจกรรมอย่างอื่น เช่น ออกไปเดินเล่น,
ไปสูดอากาศเย็นๆ สดชื่นของค่ำคืนอันมืดมิด,ลุกขึ้นมองท้องฟ้า เป็นต้น แล้วกลับมานั่งต่อ

ก่อนทำการฝึกสมาธินั้น ควรตรวจสอบของใกล้ๆ ตัวก่อน เช่น ใส่เสื้อผ้าสบายๆ ไม่รัดแน่นเกินไป,
หลังกินข้าวแล้วไม่ควรทำทันที ควรเว้นไปสัก 1.5-2 ชั่วโมง,และถ้าอาบน้ำแล้ว ทำสมาธิต่อ
จิตใจจะเบาสบายๆ มากๆ เลยครับ ... บางสิ่งบางอย่างก็เส้นผมบังภูเขา ควรพิจารณาดูนะครับ

อุ้ย!!! ลืมตัว กราบขออนุญาตท่านเจ้าสำนักด้วยนะครับ...บังเอิญ!!! เผลอตอบไปนะครับ


แหม พี่ มีการลืมตัวด้วย ขำอ่ะ  สาธุค่ะ




ออนไลน์ palm

  • อาจารย์-ผลบุญ
  • *****
  • กระทู้: 2916
    • ดูรายละเอียด
ปกติผมจะนั่งสมาธิก่อนนอน ประมาณ 4 ทุ่ม 5ทุ่ม เวลานั่งผมก็กำหนดลมหายใจเเต่ มันฟุ้งซ่านไปคิดเรื่องอื่นควรทำเช่นไรดีครับ
เพราะผมต้องใช้ประโยชน์จากสมาธิมาก จึงขอวอนผุ้รู้ช่วยชี้เเจ้งด้วยครับ :-X

ตอบ-สำรวจศีลตนเองให้บริสุทธิ์ ที่สุด รักษาให้เป็นประจำทุกวันเลย ห้ามขาด ห้ามด่างพร้อย
แล้วเวลานั่ง พยายามตัดปลิโพธิ ตัดความห่วง ออกไปให้หมด แล้วมันจะสงบลงเอง ทำไปเรื่อยๆ ทำให้มาก จะดีเอง ในอานาปานสติ